OpenBSD op SGI: 'n Rollercoaster Story

OpenBSD op SGI: 'n Rollercoaster Story

As jy aan OpenBSD dink, dink jy waarskynlik aan rotsvaste sekuriteit, noukeurige kode en hardloop op x86_64 of dalk 'n paar ARM-borde. As jy aan SGI (Silicon Graphics, Inc.)-masjiene dink, dink jy aan massiewe CG-weergawe kragstasies uit die 90's, soos dié wat Jurassic Park-dinosourusse tot lewe gebring het. Plaas jy OpenBSD op 'n SGI-masjien? Dit klink na 'n resep vir 'n wilde rit. En dit is.

Die aanspraakmaker: 'n SGI Indy

My masjien van keuse vir hierdie avontuur was 'n SGI Indy. Dit was die "lae-end" lessenaarwerkstasie van SGI in die middel-90's. Moenie dat "lae-end" jou flous nie; hierdie ding was nog steeds 'n dier in vergelyking met kontemporêre rekenaars. Dit beskik oor 'n MIPS R5000 SVE wat teen 150 MHz of 180 MHz loop, 'n toegewyde grafiese substelsel, en daardie ikoniese, bonkige blou omhulsel. Dit is ontwerp om IRIX te laat loop, SGI se geur van UNIX, wat legendaries was vir sy grafiese vermoëns.

Die doel: reinheid en pyn

Die doel was nie net om enige UNIX-agtige stelsel aan die gang te kry nie. Die doel was om 'n huidige, amptelike OpenBSD-vrystelling te installeer. Dit is waar die rollercoaster begin. OpenBSD het ondersteuning vir die SGI Indy (bekend as die 'IP22'-argitektuur), maar dit is nie wat jy 'goedgetrapte gebied' sou noem nie. Jy het te doen met:

Nie-standaard selflaaiproses: SGI-masjiene het nie 'n BIOS nie. Hulle gebruik 'n selflaaibal genaamd ARCS. Om 'n kern te kry om te laai is nie so eenvoudig soos om dit op 'n USB-stok te sit nie.

MIPS-argitektuur: OpenBSD se MIPS-poort is stabiel, maar dit is 'n ander wêreld as die x86 waaraan jy gewoond is.

Beperkte RAM: Hierdie masjiene bereik maksimum 256 MB of 512 MB RAM. OpenBSD kan skraal loop, maar jy voel elke megagreep.

Verouderde berging: Die Indy het gewoonlik 'n SCSI-aandrywer. Om vandag 'n werkende, stil SCSI-aandrywer te vind, is 'n uitdaging op sigself.

Die Installasie Saga

Die installasieproses is 'n multi-stadium legkaart. Dit is nie vir die flou van hart nie.

Voorbereiding: Jy benodig 'n spesifieke selflaai-disketteprent (ja, 'n disket) wat 'n klein kern bevat wat in staat is om vanaf die CD-ROM te selflaai. U benodig ook die OpenBSD-installasie-ISO vir SGI.

Opstart: Plaas die disket in, skakel die masjien aan en hoop dit lees die skyf. Die ARCS prom sal die kern van die disket af laai, wat dan soek en vanaf die CD-ROM begin.

Die installeerder: OpenBSD se installeerder is bekende teksgebaseer en eenvoudig. Maar hier moet jy versigtig wees. Om die SCSI-aandrywer te partisioneer, vereis dat u die skyfetiket vir MIPS verstaan. 'n Fout hier kan beteken om oor te begin.

Geduld: Alles is stadig. Om die lêerstelle van die CD na die hardeskyf te kopieer, voel soos om te kyk hoe verf droog word. 'n Suksesvolle installasie is 'n rede vir feesviering.

Daar is 'n spesiale soort bevrediging wat voortspruit uit die sien van die OpenBSD-selflaaiboodskap op 'n masjien wat ontwerp is om 3D-grafika vir Hollywood-flieks weer te gee.

Die uitbetaling: 'n Veilige Jurassic-werkstasie

Sodra dit geïnstalleer is, wat het jy? Jy het 'n byna 30 jaar oue masjien wat een van die veiligste bedryfstelsels ter wêreld bestuur. Dit is 'n fassinerende jukstaposisie.

Dit werk! U kry 'n volledige, moderne OpenBSD-stelsel. 'n Volledige dop, `ssh`, `tmux`, en 'n pakketbewaarplek met duisende poorte (as jy die RAM en geduld het om dit te bou).

Netwerk: Die Ethernet aan boord werk, wat beteken dat jy vanaf jou moderne skootrekenaar in jou Indy kan `ssh`. Dit is 'n surrealistiese ervaring.

Die Pretfaktor: Daar is geen praktiese rede om dit te doen nie. Dit gaan oor die uitdaging, die geskiedenis en die pure geeky vreugde om dit te laat werk.

Gevolgtrekking: Was dit die moeite werd?

Absoluut. Om OpenBSD op 'n SGI Indy te laat loop is 'n diep duik in rekenaargeskiedenis en 'n bewys van die oordraagbaarheid en robuustheid van die OpenBSD-stelsel. Dit is nie 'n projek daarvoor nie

Frequently Asked Questions

The Contender: An SGI Indy

My machine of choice for this adventure was an SGI Indy. This was the "low-end" desktop workstation from SGI in the mid-90s. Don't let "low-end" fool you; this thing was still a beast compared to contemporary PCs. It features a MIPS R5000 CPU running at 150 MHz or 180 MHz, a dedicated graphics subsystem, and that iconic, chunky blue case. It was designed to run IRIX, SGI's flavor of UNIX, which was legendary for its graphical capabilities.

The Goal: Purity and Pain

The aim wasn't just to get any UNIX-like system running. The goal was to install a current, official OpenBSD release. This is where the rollercoaster begins. OpenBSD has support for the SGI Indy (known as the 'IP22' architecture), but it's not what you'd call "well-trodden territory." You're dealing with:

The Installation Saga

The installation process is a multi-stage puzzle. It's not for the faint of heart.

The Payoff: A Secure Jurassic Workstation

Once installed, what do you have? You have a nearly 30-year-old machine running one of the most secure operating systems in the world. It's a fascinating juxtaposition.

Conclusion: Was It Worth It?

Absolutely. Running OpenBSD on an SGI Indy is a deep dive into computing history and a testament to the portability and robustness of the OpenBSD system. It's not a project for someone looking for a quick win. It's a hobbyist project filled with frustration, dead ends, and moments of triumph.